Zaznacz stronę

Jak suplementować się WITAMINĄ C w trakcie infekcji

9 listopada 2020

Prawidłowa suplementacja

Nic nie stoi na przeszkodzie odpowiedniej suplementacji witaminą C gdyż jest bardzo tania a jej przyjmowanie nie stanowi żadnego problemu i co najważniejsze

NIE MOŻNA JEJ PRZEDAWKOWAĆ !!!

Największym problemem w leczeniu witaminą C nie jest jej przedawkowanie ale podawanie dawek zbyt niskich by uzyskać odpowiedni efekt leczniczy.

Z uwagi iż organizm ludzki nie jest w stanie samodzielnie jej wytworzyć oraz magazynuje tylko niewielkie jej ilości, należy zadbać o CODZIENNĄ jej suplementację (najlepiej podczas każdego posiłku). Podczas spożywania produktów lub suplementów diety bogatych w wit. C  należy pamiętać iż nie jest ona odporna na podwyższoną temperaturę oraz jest wrażliwa na działanie tlenu, enzymów typu reduktaz czy na niektóre jony metali. W praktyce oznacza to iż podczas sporządzania roztworu z witaminą C najlepiej używać letniej wody, unikać kontaktu z metalowymi przedmiotami oraz przygotowywać ją na bieżąco 😉.

Ponadto witaminę C należy spożywać w małych dawkach ale często, tak by nie przyjmować dużych ilości na raz, gdyż witamina ta jest substancją bardzo aktywną w organizmie i ulega szybkiemu rozpadowi. Stąd też ciągłe i systematyczne jej dostarczanie ma tak duże znaczenie dla zachowania zdrowia.

KLUCZ DO ODPOWIEDNIEGO PRZYJMOWANIA WITAMINY C

  • odpowiednio często
  • odpowiednio długo
  • w odpowiednich ilościach

Witaminę C można przyjmować w wielu różnych formach (askorbinianu lub kwasu askorbinowego). O wadach i zaletach poszczególnych form pisałem już w artykule Właściwości WITAMINY C. Wybór odpowiedniej formy witaminy C powinien zostać uzależniony od wrażliwości układu pokarmowego konkretnej osoby. Uważam, że najlepszą (odpowiednią dla większości osób) formą witaminy C jest postać BUFOROWANA jako mix Kwasu L-askorbinowego z L-askorbinianem sodu w stosunku 1:1. Witamina C 1000 mg Plus Buforowana

Takie połączenie zapewnia najważniejsze działanie poszczególnych składników, niwelując tym samym kwaśny odczyn Kwasu L-askorbinowego, ograniczając ewentualne dolegliwości jelitowe związane z długotrwałym stosowaniem kwasu askorbinowego.

Witamina C
Buforowana witamina c

W przypadku osób z bardzo wrażliwym układem pokarmowym należy przyjmować witaminę C zbuforowaną: pod postacią czystego askorbinianu sodu lub askorbinianu wapnia a także przyjmować ją razem z suplementami wapniowo-magnezowymi.

Należy również nadmienić iż biodostępność witaminy C znacznie wzrasta gdy zostaje spożywana razem z tzw. witaminą P czyli BIOFLAWONOIDAMI (naturalnymi substancjami występującymi w produktach roślinnych, które nadają im odpowiedni kolor).

Jakiej dawki witaminy C potrzebujemy

Niestety wokół właściwości oraz dawkowania witaminy C powstało wiele kontrowersji, dlatego też postaram się przedstawić sprawę w oparciu o doświadczenie wielu czołowych autorytetów, przytaczając odnośniki do literatury oraz wskazując konkretne badania naukowe.

Poziom witaminy C w osoczu osób zdrowych, spożywających witaminę C np. na poziomie  0,2 g / dziennie powinien wynosić 70 µmol / l, natomiast w ciężkich przypadkach klinicznych gdy dzienne spożycie witaminy C spadnie poniżej 0,01 g jej stężenie drastycznie spada, nawet poniżej 11  µmol / l  [9]. Wartości te pomimo iż są niewielkie to dobrze obrazują mocną zależność pomiędzy przyjmowaną dzienną dawką a poziomem witaminy C w organizmie. 

Andrew W. Saul autor książki “Wylecz się sam. Megadawki witamin”, mający ponad 40 letnie doświadczenie w naturalnej edukacji zdrowotnej, wykładowca na Uniwersytecie Stanowym w Nowym Jorku, członek rady redakcyjnej Jurnal of Orthomolecular Medicine oraz twórca znanej na całym świecie witryny internetowej www.DoctorYourself.com, powołując się na liczne autorytety medyczne jak dr. F. Klenner czy dr R. Cathcarta, określa iż u osób dorosłych przyjmowanie profilaktycznej dziennej dawki witaminy C w zakresie 500 – 1500 mg zaczyna realnie wpływać na poprawę zdrowia, podnosząc tym samym odporności oraz łagodząc przebieg ewentualnych infekcji [3]. Również lekarz dr Ulrich Strunz posiadający wieloletnią praktykę medyczną oraz naukową określa iż przy normalnym sposobie odżywiania zalecana dzienna dawka witaminy C powinna mieścić się w zakresie 1000-2000 mg dla mężczyzn i 100-2000 mg dla kobiet [4].

Dlatego też suplementacja WITAMINĄ C w zakresie 500 – 2000 mg można uznać za skuteczną profilaktykę w zachowaniu odpowiedniego stanu zdrowia, wzmacniającą tym samym układ odpornościowy człowieka.

Przytoczone wartości dziennego spożycia witaminy C odnoszą się tylko i wyłącznie do ludzi zdrowych i nie mają żadnego zastosowania podczas infekcji czy choroby, gdyż w takich przypadkach następuje wyraźna zmiana w metabolizmie witaminy C, powodująca mocny spadek jej stężenia w organizmie. Jak zostało opisane w pracy naukowej  Wydziału Zdrowia Publicznego Uniwersytetu Helsińskiego, istnieją liczne dowody iż poziom witaminy C w osoczu i leukocytach, zmniejsza się nawet o połowę podczas występowania przeziębień i innych infekcji [9]. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5409678/.

Dawkowanie witaminy C w tych przypadkach jest sprawą bardzo indywidualną a zapotrzebowanie na nią zależy od wielu różnych czynników jak: wiek, płeć, stan fizjologiczny czy stadium choroby. Ponadto u niektórych osób mogą występować ograniczenia we właściwym jej wchłanianiu związane np. z wymiotami, zaburzeniami czynności jelita, braku apetytu, paleniu tytoniu czy przyjmowania niektórych leków jak np. aspiryny.  Dlatego też w przypadku podawania zwiększonych dawek ich wartość powinna być indywidualnie dostosowana do zapotrzebowania danego organizmu.

Jak zostało opisane to wyżej, witamina C jest bezpieczną witaminą, której nie można przedawkować. Jak twierdził doktor Frederick Klenner, mający wieloletnie doświadczenie w stosowaniu witaminy C, “kwas askorbinowy to najbezpieczniejszy środek jaki może przepisać nam lekarz”. Wielu lekarzy posiadających praktykę kliniczną jak i liczne prace naukowe potwierdzają skuteczność stosowania tej witaminy podczas różnych stanów chorobowych, stosując tzw. megadawki witamin. Dopiero podczas stosowania naprawdę dużych dawek, witamina C ujawnia swoje prawdziwe terapeutyczne właściwości. 

Wspomniany już wcześniej lekarz praktyk dr Ulrich Strunz, wskazując badania naukowe określa, iż zapotrzebowanie komórek odpornościowych na witaminę C w czasie trwania przeziębienia lub pierwszych objawów infekcji wirusowych zwielokrotnia się tak bardzo, że przyjmowanie witaminy C w dawce poniżej 5 g dziennie nie przynosi oczekiwanych rezultatów. Dlatego też w takich przypadkach zaleca się rozpoczęcie suplementacji witaminą C od 6 g dziennie [4], podzielonych na sześć równych dawek (1 000 mg), przyjmowanych najlepiej co godzinę. Takie działanie znacząco podnosi sprawność komórek odpornościowych, powodując zmniejszenie objawów. Infekcje staną się krótsze i łagodniejsze w swoim przebiegu, a w przypadku obciążenia cięższymi wirusami jak np. grypa, przebieg choroby będzie znacznie bezpieczniejszy.

W przypadku mocnych infekcji lub w czasie choroby oraz u osób z oznakami nadmiaru czy gorąca (np. przy wysokim ciśnieniem krwi lub chorób serca), dobroczynny wpływ witaminy C występują przy stosowaniu naprawdę dużych dawek tzw. terapeutycznych, wahających się w przedziale od 8000 do 40000 mg dziennie, które w praktyce są niewiele niższe od poziomu tolerancji jelita. Przyjmuje się iż terapeutyczna dawka witaminy C klasuje się w przedziale od 350 do 700 mg dziennie przypadający na każdy kilogram masy ciała. Takie dawki były z powodzeniem używane przez doktora Roberta Cathcarta oraz doktora Frederic Klennera, który dzięki megadawką witaminy C skutecznie wyleczył takie choroby jak: zakażenie gronkowcem i paciorkowcem, wirusowe zapalenie wątroby, zapalenie stawów, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, błonicę, świnkę, mononukleozę, porażenie czy polio [3]. Jednym z pierwszych zwolenników stosowania witaminy C podczas leczenia był także Laureat Nagrody Nobla, Linus Pauling, który stosował tzw. megadawki wit. C w zakresie 1000 – 18000 mg dziennie.

Podczas suplementacji kolor moczu powinien być żółty, co jest spowodowane wydalaniem nie przyswojonego nadmiaru z organizmu. W przypadku spożywania większych ilości może pojawić się bulgotanie w jelitach lub luźny stolec. Rozwolnienie jest znakiem absolutnego nasycenia organizmu i wskazuje graniczną dawkę przyjmowania witaminy C, którą należy obniżyć do czasu uspokojenia się jelita. Dawką terapeutyczną witaminy C, która posiada największe właściwości zdrowotne jest właśnie tą plasującą się tuż pod poziomem granicznej tolerancji jelita.

W przypadku leczenia megadawkami witaminą C np. przy chorobach nowotworowych, które wymagają przyjmowania naprawdę dużych terapeutycznych dawek, z uwagi na jej ograniczone możliwości przyswajania przez układ pokarmowy, witamina C podawana jest za pomocą infuzji bezpośrednio do krwioobiegu. 

Na podstawie prac naukowych [7] wiemy już że wielu lekarzy medycyny niekonwencjonalnej i alternatywnej na całym świecie stosuje dożylnie askorbinian w dawkach do 70 g podawanych przez kilka godzin. Askorbinian do stosowania dożylnego jest stosunkowo łatwo dostępny.

Czy nadmiar witaminy może być szkodliwy

O bezpieczeństwo kuracji witaminą C nie musisz się martwić gdyż kwas askorbinowy nie jest szkodliwy nawet w niezwykle wysokich dawkach. Witamina C jest witaminą rozpuszczalna w wodzie, magazynowaną w organizmie w bardzo małych ilościach. Przyjmowanie jej w bardzo dużych ilościach, w odpowiednich dawkach nie powoduje negatywnych trwałych skutków ubocznych, w przeciwieństwie do konwencjonalnych syntetycznych leków. Natomiast z uwagi na jej właściwości, nadmiar witaminy jest szybko wydalany z organizmu razem z moczem, zatem nie wywiera stałych skutków ubocznych (wydalanie witaminy C jest sygnalizowane żółtą barwą moczu). Podczas spożywania dużych dawkach np. 10 000 mg/dzień (w krótkich odstępach czasu) gdy właściwości absorpcyjne jelita do przyjmowania wit. C są przekroczone może dojść do przeczyszczenia (biegunki), która szybko usuwa nadmiar witaminy z organizmu. Tak silne nasycenie nazywa się poziomem tolerancji jelita, przeczyszczenie sygnalizuje, że dawka witaminy C powinna być zmniejszona o 20%-50%.

W przypadku obniżenia zażywanych początkowo dużych dawek wit. C należy robić to stopniowo, redukując dawkę sukcesywnie, by organizm miał czas dostosować się do zmiany. Proces ten należy przeprowadzać przez tydzień lub dwa, stopniowo zmniejszając dozę. W przeciwnym razie mogą czasowo wystąpić objawy jak przy jej niedoborze. Działanie to uchroni przed efektem zwrotnym i przejściowym symptomem niedoboru gdyż nagła przerwa w jej suplementacji to pozostawienie ciała w potrzebie, dlatego też należy dążyć do płynności zmiany dawek.

Witamina C a kwasowość

Witamina C jako kwas askorbinowy ma odczyn kwaśny jednakże jego odczyn jest bardzo słaby, zaledwie nieznacznie mocniejszy od octu. Kwas askorbinowy rozpuszczony w wodzie jest np. mniej kwaśny niż kwas cytrynowy obecny w cytrynach czy limonkach. Z uwagi na tak niską kwasowość nie podrażnia ona żołądka tak ja mogą to robić konwencjonalne leki. Kwas solny HCI obecny naturalnie w żołądku jest dziesiątki razy mocniejszy od kwasu askorbinowego. W większości przypadków przyjmowanie dużych ilości kwasu askorbinowego nie powoduje żadnych problemów.

W niektórych przypadkach, osoby z wrażliwym żołądkiem mogą odczuwać dyskomfort w przypadku przyjmowania dużych dawek kwasu askorbinowego (co najmniej 1000-3000 mg co 20 min.) w postaci np. zgagi.

Kwasowy odczyn witaminy może natomiast reagować z powierzchnią zębów, dlatego też witaminę C należy przyjmować w formie kapsułek lub tabletek (nie rozgryzając ich) lub w postaci rozpuszczalnej w wodzie, pamiętając o przepłukiwaniu jamy ustnej po każdym spożyciu. W przypadku tabletek do żucia skierowanych najczęściej dla dzieci (z uwagi na wchodzenie między zęby) należy również porządnie przepłukać usta lub umyć zęby. Takie działanie skutecznie zapobiegnie uszkodzeniu szkliwa.

Czy witamina C zaburza równowagę kwasowo-zasadową

Pomimo zażywania dużych ilości kwasu askorbinowego nie zaburza on pH organizmu, gdyż ciało ludzkie stale i aktywnie kontroluje pH krwioobiegu. Za kontrolowanie odpowiedniego pH odpowiedzialne są nerki, które selektywnie wydalają kwasy lub ich poszczególne składniki razem z moczem. Natomiast chwilowe zakwaszenie krwi regulowane jest poprzez autonomiczny układ nerwowy regulujący częstość oddechów, podczas których usuwany zostaje dwutlenek węgla z krwioobiegu, zmniejszając tym samym kwasowość krwi. Tak więc niska kwasowość kwasu askorbinowego przyjmowanego nawet w dużych ilościach nie przyczynia się do zakwaszenia organizmu człowieka. Za główną przyczyną zakwaszenia organizmu uważa się nieodpowiednią dietę np. podczas spożywania białka w zbyt dużych ilościach niż jest to konieczne.

Czy witamina C przyczynia się do tworzenia kamieni nerkowych ?

Nie ma żadnych dowodów na to iż witamina C powoduje kamicę nerkową, ponadto jej odpowiednia kwasowość oraz właściwości moczopędne tak naprawdę zmniejszają ryzyko jej wystąpienia u podatnych na nią osób. Ponadto kwas askorbinowy posiada właściwości rozpuszczające zarówno kamienie fosforanowo-wapniowe jak i struwitowe i pomimo iż nie wspomaga wydalania szczawianów to hamuje wiązanie się z nimi wapnia.

Przyjmowanie witaminy C z innymi suplementami

Niekorzystne połączenie

Witaminy C nie należy spożywać jednocześnie z witaminą B3 niacyną. Witamina C neutralizuje działanie witaminy B3. Ponadto skuteczność witamin C maleje jeśli brakuje innych potrzebnych substancji uczestniczących w danych reakcjach chemicznych.

Korzystne połączenie

Wszystkie minerały (w szczególności magnez) oraz większość witamin optymalizują wykorzystanie witaminy C. 

Najlepsze połączenie powodujące wysoką wchłanialność daje tzw. witamina P czyli Bioflawonoidy, które naturalnie występują w tych samych produktach spożywczych co witamina C a w szczególności w miąższu owoców cytrusowych, jagód, winogron w cebuli czy czosnku. Prawdopodobnie bioflawonoidy przedłużają również jej działanie w organizmie, dlatego też witaminę C należy spożywać razem z bogatymi w bioflawonoidy owocami i warzywami. 

Nieodzownym połączeniem antyoksydacyjnym, opisanym już w artykule Właściwości WITAMINY C jest połączenie witaminy C i E, która jak donoszą badania skutecznie chroni przed zawałami serca oraz chorobą Alzheimera.

Pamiętajmy że odpowiednia suplementacja witaminowa potęguje właściwe i zdrowe odżywianie.

Źródła:

  1. ABC witamin Naturalne źródła niezbędnych składników odżywczych, Christina Scott-Moncrieff. Warszawa 2005.
  2. Odżywianie dla zdrowia. Tradycje wschodnie i nowoczesna wiedza o żywieniu, Paul Pitchford, 2013, Wydanie III.
  3. Wylecz się sam megadawki witamin, Andrew W. Saul. Warszawa 2016, wydanie I.
  4. Witaminy czy i dlaczego pomagają, dr Ulrich Strunz. Białystok 2019, wydanie I.
  5. Minerały niezbędne w codziennej diecie, Andreas Jopp,Białystok 2019, wydanie I
  6. Mit chorób nieuleczalnych i wielki biznes, NEO. Brzezia Łąka 2018.
  7. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1224653/
  8. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2516245/
  9. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC5409678/
  10. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/4717661/

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *